توصیههایی برای والدین در آغاز سال تحصیلی | بازتاب امروز
با توجه به اینکه مدارس در بازه زمانی نسبتاً طولانی تعطیل بودهاند و کودکان و نوجوانان در این مدت با اخبار و اتفاقات منفی مختلفی مواجه شدهاند، طبیعی است که بازگشت به مدرسه برای برخی از آنها با نگرانی و اضطراب همراه باشد؛ موضوعی که میتواند چالشهایی را برای والدین ایجاد کند.
در همین راستا، سایت گیلخبر در گفتوگو با دکتر اکرم سیفیزاده، دکتری تخصصی مشاوره خانواده و روانشناس، به بررسی اضطراب بازگشت به مدرسه، نشانههای آن و نحوه برخورد والدین با این شرایط پرداخته است.
آیا اضطراب بازگشت به مدرسه یک واکنش طبیعی است؟
اضطراب بازگشت به مدرسه در بسیاری از کودکان و نوجوانان، یک واکنش طبیعی و شایع است؛ بهخصوص بعد از یک دوره طولانی تعطیلات.
تا چه زمانی این اضطراب طبیعی است؟
زمانی که کودک درباره معلم، درسها و امتحان کمی بیقرار یا هیجانزده شود، دلدرد یا سردرد داشته باشد و یا با بیخوابی خفیف مواجه شود. البته اگر این علائم خفیف باشند و طی چند روز یا یکی دو هفته کاهش پیدا کنند، معمولاً کودک با شرایط جدید سازگار خواهد شد.
چه زمانی باید اضطراب را جدی گرفت؟
زمانی که اضطراب باعث شود کودک از رفتن به مدرسه امتناع کند یا هر روز با گریه و حمله اضطرابی یا ترس شدید همراه باشد؛ همچنین اگر مدام از دلدرد، سردرد یا حالت تهوعی شکایت کند که علت پزشکی نداشته باشد، یا این اضطراب در عملکرد تحصیلی یا روابط او با دوستان تأثیر بگذارد، بهتر است موضوع با دقت بیشتری بررسی شود و در صورت نیاز، با مشاور یا روانشناس کودک مطرح شده و از او کمک گرفته شود.
اشتباه رایج والدین در هفته اول مدرسه چیست؟
بعضی از والدین از همان هفته اول مرتب درباره نمره، تکالیف، ساعت مطالعه و عملکرد تحصیلی از کودک سؤال میپرسند:
«چند شدی؟»
«چرا هنوز درست رو نخوندی؟»
«امسال باید بهتر از سال قبل بشی.»
این رفتار ممکن است اضطراب بازگشت به مدرسه را بیشتر کند. کودک یا نوجوان در هفته اول، بیشتر از هر چیزی به احساس امنیت، نظم و فرصت برای سازگاری نیاز دارد. پس به جای تمرکز بر نتیجه، بهتر است از کودک بپرسیم:
«امروز مدرسه چطور بود؟»
«چیزی بود که نگرانت کرده باشه؟»
نکته دیگر اینکه والدین نباید اضطراب کودک را بیاهمیت جلوه دهند، چون آن اضطراب برای کودک یا نوجوان کاملاً واقعی است؛ حتی اگر از نظر والدین دلیل بزرگی نداشته باشد. پس بهتر است والدین احساسات کودک را درک کرده و بپذیرند و به او کمک کنند تا با استرسهایش روبهرو شود.
والدین نباید تغییرات ناگهانی در قوانین و برنامه زندگی ایجاد کنند. برخی خانوادهها با شروع مدرسه ناگهان قوانین سختی را اعمال میکنند؛ از قبیل قطع کامل تلفن همراه، خواب خیلی زود و اجباری، ممنوعیت تفریح و برنامههای فشرده درسی.
این تغییرات ناگهانی باعث مقاومت و تنش در کودک میشود. پس بهتر است برنامه را بهتدریج و با مشارکت تنظیم کنند و از کودک هم در تنظیم برنامه نظر بخواهند.
در آغاز سال تحصیلی، فرزندتان بیش از هر چیز به آرامش، امنیت و همراهی شما نیاز دارد.
طبیعی است که کودک یا نوجوان در روزهای اول کمی نگران، خسته یا بیحوصله باشد. به جای فشار برای نمره و موفقیت، به احساسات او گوش دهید و اجازه دهید نگرانیهایش را با شما در میان بگذارد.
به جای جملههایی مانند «نترس» یا «باید بهترین باشی»، بگویید: «میدانم شروع مدرسه ممکن است سخت باشد؛ من کنارت هستم و با هم از پسش برمیآییم.»
به یاد داشته باشیم: هدف هفتههای اول فقط موفقیت تحصیلی نیست؛ ایجاد احساس امنیت و اعتمادبهنفس در فرزندمان است.
انتهای پیام
