آخرین وضعیت پل B1 از زبان شهردار کرج | بازتاب امروز
در گفتوگویی صمیمانه با مهرداد کیانی، شهردار کرج از دغدغههای مدیریت شهری و چالشهای این روزهای این کلانشهر گفتیم؛ از پروژههای بزرگ و وضعیت بودجه شهرداری تا ترافیک، حملونقل عمومی، محیطزیست و فضای سبز و البته حاشیههایی که درباره حضور پررنگ شهردار در فضای مجازی مطرح میشود.
به گزارش خبرگزاری ایمنا از البرز، اگر کرج را تنها از دریچه نقشه و آمار بررسی کنیم، شهری با جمعیت بالا، مسیرهای پرتردد و فهرستی بلند از مسائل شهری است، اما زندگی در این شهر روایت دیگری هم دارد. ترافیک، آلودگی هوا، حملونقل عمومی، وضعیت پسماند و فاضلاب، فضای سبز، پروژههای عمرانی و بافتهای شهری، بخشی از دغدغههایی است که خود را هر روز در زندگی شهروندان نشان میدهد. شهری که همزمان باید پاسخگوی نیازهای امروز باشد و برای آیندهای که با رشد جمعیت و افزایش سفرهای شهری پیچیدهتر میشود، آماده شود.
در چنین شرایطی پشت تصمیمهایی که در ساختمان شهرداری گرفته میشود، تنها پروژه و عدد و بودجه نیست، گاهی اختلافنظرها، فشار مطالبات عمومی، محدودیتهای مالی، هماهنگی با دستگاههای مختلف و البته پرسشهایی است که شاید در گفتوگوهای معمول کمتر درباره آنها صحبت شود.
خبرگزاری ایمنا در گفتوگویی متفاوت با شهردار این کلانشهر تلاش کرده است کمی از فضای رسمی فاصله بگیرد و درباره آنچه در مدیریت این کلانشهر میگذرد، صریحتر صحبت کند؛ از پروژهها، وعدههای شهری و چالشهای حملونقل و محیط زیست گرفته تا تعامل با شورای اسلامی شهر، خواستههای مردم، حاشیههای مدیریت شهری و موضوعاتی که به زندگی شخصی و علایق شهردار مربوط میشود.
کیانی متولد ۱۳۵۶ در تهران و دانشآموخته کارشناسی علوم سیاسی و کارشناسی ارشد روابط بینالملل است. او سالهایی از زندگی خود را در شهریار و کرج گذرانده و پیش از رسیدن به شهرداری کرج، تجربه فعالیت در حوزههای مختلف اجرایی و مدیریت شهری را داشته است.
سرپرستی معاونت پارلمانی وزارت کشور، عضویت در هیئتمدیره منطقه ویژه اقتصادی پیام، مشاوره شهردار کرج و حدود ۱۰ سال سابقه مدیریتی در سازمان اتوبوسرانی از جمله سوابق اوست. کیانی ۱۷ شهریور ۱۴۰۱ با کسب ۱۱ رأی از مجموع ۱۳ رأی اعضای شورای اسلامی شهر کرج بهعنوان سرپرست شهرداری انتخاب و نوزدهم آبان همان سال، حکم وی از سوی وزیر کشور صادر شد.
آنچه در ادامه میخوانید حاصل گفتوگوی خبرنگار ایمنا با مهرداد کیانی، شهردار کرج است:
ایمنا: اگر امروز بخواهید فقط یک مشکل را برای همیشه در کلانشهر کرج حل کنید، آن مشکل و علت اینکه تاکنون حل نشده است، چیست؟
کیانی: کرج آخرین استان تشکیلشده کشور است و بسیاری از عقبماندگیها در آن وجود دارد. نمیتوانم تنها یکی را انتخاب کنم، چند مورد را نام میبرم که دوست دارم بتوانم آنها را رفع کنم.
نخستین مسئله برایم در شهر کرج که موجب افسوس است، مسائل زیستمحیطی و فضای سبز است، بهدلیل تغییرات اقلیمی، کاهش نزولات آسمانی و پایین رفتن سفرههای آب زیرزمینی، فضای سبز شهر در حال آسیب است.
در تلاش هستیم و بودجههای قابل توجهی را در نظر گرفتهایم و مطالعاتی را نیز انجام دادهایم، اما شرایط باغشهری کرج همچون گذشته نیست و باید تلاش کنیم آن را اصلاح کنیم.
مسئله بعدی موضوع ترافیک اتوبان کرج-قزوین است؛ اتوبانی که از وسط شهر کرج رد میشود و حدود ۲۵ درصد ترافیک کل کشور را در برمیگیرد. این مسئله مردم کرج را آزار میدهد، موجب آلودگی میشود و حتی مشکلات اجتماعی و فرهنگی بسیاری را به بار آورده که گره آن نیز در پل فردیس است.
موضوع بعدی حملونقل عمومی است که لازمه آن وجود شبکه وسیع و گستردهای در شهر کرج است تا مردم بتوانند بهراحتی از آن استفاده کنند، در حوزه حملونقل عمومی اتفاقات بسیار خوبی را رقم زدیم و نسبت به گذشته رکوردهای بزرگی را جابهجا کردیم، اما باز هم بهعنوان یک شهروند و همچون سایر مردم عادی که در این شهر زندگی میکنند، راضی نیستم؛ بسیار بهتر میتوانستیم عمل کنیم.
مسئله آخری که در حال حاضر به نظرم مهم است و باید جزو اولویتهایمان باشد، موضوع فاضلاب است. کل کشور و شهر کرج با مسئله کمآبی روبهروست و مدیریت فاضلاب و پسماند میتواند کمک قابل توجهی به شهر کند و موجب سرسبزی و احیای بافت فضای سبز آن شود.
یکی دیگر از علاقهمندیهای من که باید به آن توجه کرد، موضوع پسماند است. در حوزه پسماند اگرچه کارهای زیادی کردهایم، اما باز هم بسیار جای کار دارد و امیدوارم در فرصتی که برای خدمتگزاری دارم به این نکات توجه ویژهای شود.
از عملکردم رضایت مطلق ندارم / اگر فضای مجازی بد است، چرا بازخورد مثبت دارد؟
ایمنا: اگر بخواهید عملکرد خود را پس از دورهای که پشتسر میگذارید و تمام میشود، با یک پروژه عمرانی توصیف کنید، کدام پروژه را انتخاب میکنید؟
کیانی: عملکرد متعلق به شخص من نیست و گروه و تیم بزرگی از اعضای شورای اسلامی شهر تا مدیران شهرداری و حتی استاندار و سایر ادارات کل در آن دخیل هستند؛ دستگاه قضایی و دستگاه امنیتی کمک کردند تا این اتفاقات بزرگ و خوب در شهر کرج بیفتد.
چهار سال پیاپی است که ما رتبه نخست عمرانی کشور را داریم. بودجه شهر کرج حدود هفت تا هشت برابر افزایش پیدا کرده است. همه بدهیهای گذشته شهرداری کرج پرداخت شده است و دیگر پروژه نیمهکارهای در شهر کرج نداریم.
بزرگراه شمالی، مصلای بزرگ شهر کرج، مترو، موزه دفاع مقدس، دهها زیرگذر، دهها پارک؛ همه اتفاقات خوبی است که طی ادوار گذشته انجام نشده بود. خط بیآرتی، اتوبوسهای برقی و همه اتفاقات بزرگی که در شهر ما افتاده، خیر است.
باید از همه اعضای شورای اسلامی شهر و مدیریت شهری قدردانی کنم.
ایمنا: بزرگترین تصمیمی که در شهرداری گرفتید و بعدها متوجه شدید میتوانستید بهتر از آنچه که اتفاق افتاده است، عمل کنید، چه بود؟
کیانی: نمیتوانم یک مورد را بهعنوان بزرگترین موفقیت خود یا بزرگترین تصمیم در نظر بگیرم. بههیچوجه از عملکرد خودم رضایت مطلق ندارم. آنچه که مردم اظهار محبت میکنند و میگویند خوب است؛ اگر تجربه امروز را داشتم، بهتر میتوانستم عمل کنم. با تجربه امروزم مطمئن هستم بهتر از گذشته کارها را اجرا و به آن عمل میکردم و نتایج بهتری میتوانستیم بهدست بیاوریم.
ایمنا: آیا کاری بوده است که خواسته باشید انجام دهید، اما شورای شهر مانع انجام آن شده باشد؟
کیانی: طبیعت شورا همین است. من بهعنوان شهردار لایحهای میبرم، شورا به دلایلی تشخیص میدهد و اجرایش نمیکند و میگوید مصلحت نیست و اولویتهای دیگری داریم.
بله، ممکن است؛ همه شهرداران همینطور هستند و اساس شورا همین است؛ هر کاری که میخواهیم انجام دهیم باید طرح آن را به شورا ببریم و نظر نمایندگان مردم را جلب کنیم. اگر صلاح دانستند به ما مجوز میدهند و ما اجرا میکنیم.
به نظرم بعضی کارها اگر انجام میشد، بهتر بود، اما دوستان هنوز هم استدلال دارند که باید پروژه دیگری را بهجای آن انجام دهیم؛ شورا محل تضارب آراست و بدیهی است که در این فضا، گاهی نظرات من انجام میشود و مواقعی نظرات دیگران.
فکر میکنم نمره خوب و قابل قبولی در این دوره مدیریت شهری بتوان از نظر هماهنگی میان مدیریت شهری و شورا دریافت کرد.
ایمنا: چقدر از تصمیمهایی که گرفتید در راستای مطالبات مردم و چه بخشی از آن در راستای فشارهای سیاسی و مدیران بوده است؟
کیانی: زیر بار فشار سیاسی نمیروم. مدت کوتاهی امانتی در اختیار ماست و فرصتی برای ثبت باقیاتالصالحات است؛ بدون تعارف روحیهای که دیگران هم من را با آن میشناسند این است که زیر بار مسائل سیاسی نمیروم که پروژهای به من تحمیل شود.
از انصاف نگذریم در کرج نیز امروز این فضا وجود ندارد؛ گاهی توصیههایی میشود، جریانات و گروههایی هم هستند، اما اگر مصلحت عمومی نباشد، کاری انجام نمیدهیم.
ساختار مدیریت شهری هم اینگونه است؛ یک نفر به تنهایی فرعون نیست که خودخواهانه تصمیم بگیرد. به طور حتم کارها فرایندی را طی میکند؛ در قالب لایحه باید به شورا برود، در شورا مصوب و در هیئت تطبیق بر آن صحه گذاشته شود.
شهردار قدرت مطلق نیست که بخواهد تصمیم بگیرد کاری را انجام دهد یا انجام ندهد.
ایمنا: اگر اختیاراتتان فراتر از آنچه اکنون هست بود و میتوانستید یک موضوع اساسی و بنیادی را از بدنه مدیریت شهری حذف کنید، به نظرتان آن موضوع چه بود؟
کیانی: با توجه به چارچوب و قانونی که موجب شده است تا من بهعنوان شهردار کلانشهر اینجا حضور پیدا کنم، همه موضوعات قابل تامل و قابل قبول است و من چیزی را حذف نمیکردم یا تغییر نمیدادم.
ایمنا: آیا پروژههای نیمهتمامی از دورههای قبل یا دوره کنونی وجود دارد که معتقد باشید تنها بودجه هدر رفته و توجیه اقتصادی نداشته است؟
کیانی: در دوره ما چنین پروژهای اتفاق نیفتاد، چیزی که مطمئنم این است که ما کاری را بیهوده و اشتباه انجام ندادیم، البته گاهی انتقاداتی به ما میشود و بهطور مثال میگویند فلان پروژه میتوانست بهتر اجرا شود.
موضوع زیرگذر فلکه اول گوهردشت یکی از این پروژههاست که بخشی از این پروژه بزرگ اجرا شده است و ما تمام پروژه را به دلیل اینکه هنوز نتوانستهایم تملکاتش را انجام دهیم، اجرا نکردهایم و راستگردی که به سمت خیابان میرزاییپرور میرود، هنوز اجرا نشده است.
برخی انتظار داشتند با اجرای پروژه زیرگذر فلکه اول، کل مسئله ترافیک این فلکه حل شود؛ بله اگر کل پروژه اجرا شود، آن مسئله نیز حل میشود. امیدواریم در دورههای بعدی مدیریت شهری، تملکات سنگین ابتدای خیابان میرزاییپرور انجام و روگذر آن عملیاتی شود؛ به احتمال بسیار زیاد و بالای ۸۰ تا ۹۰ درصد، مسئله ترافیک فلکه اول حل خواهد شد، همچون مسئله میدان جمهوری که حل شد. اگر خاطرتان باشد، پیش از اجرای پروژه میدان جمهوری شهروندان حدود ۴۵ دقیقه تا یک ساعت معطل میشدند، اما اکنون بهراحتی از زیرگذر و تقاطع عبور میکنند.
مایل نیستم در اجرای پروژه زیرگذر شیخآباد پیچ و انحرافی وجود داشته باشد، اما به دلیل اینکه این پروژه در مرز دو شهرستان اتفاق میافتد و در تقاطع راهآهن است، الزاماتی دارد که مجبوریم با شرایطی که هست، مسئله مردم را حل کنیم.
با افتخار میتوانیم بگوییم در این دوره مدیریت شهری بسیاری از پروژههایی که دیگران طی ادوار گذشته موفق به اجرای آن نشده بودند، از جمله پروژه میدان حصارک، پروژه بیآرتی و پروژه میدان جمهوری با عنایت خدا و پشتیبانی مردم انجام شد.
ایمنا: آقای شهردار درباره آخرین وضعیت پل بیلقان و روند بازسازی بخشهای آسیبدیده آن بگویید، در حال حاضر چه اقداماتی در حال انجام است و پروژه به چه مرحلهای رسیده است؟
کیانی: پس از انجام مراحل کارشناسی و بررسی بخشهای آسیبدیده، روند بازسازی و تخریب قسمتهای تخریبشده پل بیلقان (B۱) آغاز شده است. بر اساس تصمیم وزارت راه و شهرسازی، پروژه بازسازی این سازه بهصورت ترک تشریفات به همان پیمانکار قبلی واگذار شده است.
برآوردهای انجامشده نشان میدهد برای تخریب و بازسازی این سازه اعتباری بین دو هزار و ۵۰۰ تا سه هزار میلیارد تومان، معادل حدود سه همت مورد نیاز است.
ایمنا: کدامیک از انتقادهایی که به مجموعه مدیریت شهری، شخص شما و عملکردتان میشود را وارد میدانید؟
کیانی: من گوش شنوایی نسبت به انتقادات دارم و فرد منتقد را دشمن خود نمیدانم. حتی بدترین انتقادات را هم که شاید توهینآمیز هم باشد، به چشم تلنگر نگاه میکنم.
برای نمونه، یکی از اعضای شورای اسلامی شهر نطقی کرد و گفت: «از طبقه دهم شهر خیلی قشنگ است، اما شما مثلاً در صراط پستخانه مشکلات را نمیبینید.» اما خدا میداند که ما مشکلات مردم را از خانه هم میبینیم، برای همین بود که پروژه زیرگذر حصارک را اجرا کردیم، اما حل مسائل شهری مثل روشن و خاموش کردن کلید برق نیست و زمان میبرد.
این حرف همیشه در گوشم زنگ میزند؛ نگاه میکنم و میبینم که ما به این مردم مدیونیم، مردمی که عوارضی که میپردازند به امانت پیش ماست؛ در واقع بودجه شهرداری حقالناس است، به خود متذکر میشوم که مهلت کوتاهی که فرصت خدمتگزاری دارم، باید مراقبت کنم تا این امانت حفظ شود و باید پروژههایی را پیش ببریم که به درد مردم بخورد و مسائلی را حل کنیم که مردم با آن درگیر هستند.
انتقادات سازنده است، اما جایی که تبدیل به تخریب میشود، دیگر نمیتوان برایش کاری کرد.
ایمنا: اگر خبرنگار بودید و کار رسانهای انجام میدادید و میخواستید برای شخص خودتان رسانهای راهاندازی کنید، نام آن رسانه را چه میگذاشتید و به نظرتان در چه کاری حرفهایتر بودید؟
کیانی: اینکه من مداوم بگویم «من خیلی خوبم، خیلی بلدم» اشتباه است، اما با رسانهها دوست هستم، رسانه را میشناسم و به آن احترام میگذارم و از طریق رسانه با مردم در ارتباطم.
کرج نامهای زیبایی دارد؛ بهطورقطع نام رسانهام را مرتبط با نام کرج یا فرهنگی که در کرج وجود دارد و بسیار پررنگ است، انتخاب میکردم.
واژه «همزیستی» را بسیار دوست دارم؛ در کرج همزیستی مسالمتآمیز بین اقوام زیباست. شاید در هیچجای دنیا در یک جغرافیای کوچک، چنین همزیستی زیبایی وجود نداشته باشد.
محلهای به نام یزدیهاست، چند صد متر آنطرفتر محله ترکهاست، قدری آنطرفتر محله لرهاست. اینها با هم زندگی میکنند، معاشرت میکنند، بینشان بدهبستانهای اقتصادی وجود دارد، با هم وصلت میکنند و چقدر زیبا و انسانی است. در کمتر شهری چنین چیزی را میبینیم. همزیستی بسیار زیبایی که در شهر کرج وجود دارد، در کشور منحصربهفرد است.
ایمنا: آیا از دوران نوجوانی تا امروز ورزش کردهاید؟ ورزش حرفهای یا ورزش مورد علاقه شما چه بوده است؟
کیانی: برعکس جوانان و نوجوانان امروز که به صفحه گوشی خود یا کنسولهای بازی محدود هستند و در عمل فضایی برای بازی ندارند، ما کودکی و نوجوانی درخشانی داشتیم و بهترین بازیها و ورزشها را انجام میدادیم.
درست است در گذشته امکانات همچون امروز نبود، اما من بسیاری از موفقیتهایی را که امروز با یاری خدا به دست میآید و مدیریتهایی که در حوزه بحران اتفاق میافتد را مدیون روزهایی هستم که آزادانه، همچون پرندهای رها و آزاد، با دوستانم بازی میکردم، تحرک داشتم و ورزش میکردیم.
من بهصورت حرفهای ژیمناستیک، کشتی و جودو را در نوجوانی پیگیری میکردم، فوتبال را هم که همه پسربچهها بازی میکردند، زیاد بازی میکردم.
ایمنا: اگر بخواهید یک تیم فوتبال را انتخاب کنید، طرفدار چه رنگی هستید؟
کیانی: شموشک نوشهر تیم مورد علاقه من است، البته رنگ پیراهن آنها را هم نمیدانم…
ایمنا: یک بازیکن فوتبال، چه داخلی و چه خارجی که مورد علاقهتان بوده است را نام ببرید.
کیانی: در داخل اسطورههای بزرگی داریم که البته نامشان نمیبرم و به همه آنها احترام میگذارم و دوستشان دارم؛ علی دایی و علیرضا منصوریان جزو آنها هستند، از فوتبالیستهای خود کرج، آقایان تارتار، پروین و قلعهنویی از دوستان خوب ما هستند؛ همه آنها را دوست دارم چون همه از مفاخر کشور ما هستند.
از بین بازیکنان خارجی هم رونالدو را خیلی دوست دارم، چون انسان آزادهای است، فارغ از اینکه ورزشکار خوبی است، در حمایت از مظلومان جهان، به نظرم رتبه خوبی را دارد. مارادونا را هم خیلی دوست دارم.
اگر بخواهم مرور کنم، کودکی ما با این فوتبالیستها گذشت. بسیاری افراد همچون اسکولاری و مالدینی در دوره نوجوانی ما اسطوره بودند و ما با اینها زندگی کردیم.
از عملکردم رضایت مطلق ندارم / اگر فضای مجازی بد است، چرا بازخورد مثبت دارد؟
ایمنا: اهل موسیقی هم هستید؟
کیانی: اینکه خودم بلد باشم نه، اما موسیقی را دوست دارم و گوش میدهم، البته چون خودرو ندارم، موسیقی پخش نمیکنم و به سلیقه راننده گوش میدهم.
ضعف بزرگی که دارم این است که اسامی در ذهنم نمیماند. چاوشی، همای و قربانی را خیلی دوست دارم بهویژه که آقای چاوشی علاوه بر وجهه هنری جنبههای انسانی و معنوی بزرگ و عمیقی در آثارش دارد.
شجریان یک پدیده است؛ صدایی مخملی و روحنواز. یک فرد ممتاز و بینظیر که در تاریخ هنر ایران کمتر همچون او سراغ داریم.
ایمنا: آخرین فیلم دفاع مقدسی که دیدهاید چه بوده است و آیا آن را توصیه میکنید؟
کیانی: فیلمی درباره شهید مهدی باکری بود؛ چندین بار این فیلم را دیدم و فیلم بسیار دیدنی و واقعگرایانهای است.
«تنگه ابوقریب» فیلمی بود که چند وقت پیش دیدم و فیلم فاخری بود. آثار حاتمیکیا را بیشترش دوست دارم و میپسندم و به فیلمهای دفاع مقدسی علاقهمندم و آنها را دنبال میکنم.
ایمنا: اگر زمانی داشته باشید و بخواهید به سفر بروید، سفر مورد علاقهتان در ایران، داخل کشور یا خارج از کشور کجاست؟
کیانی: همیشه دلم میخواهد به مشهد بروم. زیارت آقا علیابنموسیالرضا حسی است که برایم تکرار نمیشود و از آن خسته نمیشوم، البته چون به طبیعت هم علاقهمند هستم، شهرهای شمالی ایران را دوست دارم.
زاگرس را دوست دارم، تمام شهرهایی که در امتداد رشتهکوههای زاگرس هستند، فوقالعادهاند. جنوب ایران در تمام فصول فوقالعاده است. همه این مکانها را با حوصله و در زمان فراغتی که داشتم گشتم و دیدم، از چابهار زیبا گرفته تا سرخس و طبس و مرز دوغارون، از گرگان زیبا گرفته تا گلوگاه، ساری، رشت؛ همه شهرهای فوقالعاده زیبایی هستند.
ایران یک اقلیم منحصربهفرد و بینظیر دارد که همه آن اقلیم در شهر کرج و در استان البرز جمع شده است؛ شما در استان البرز ییلاقاتی را میتوانید ببینید که در شمال هست، کویری را میتوانید ببینید که در مرکز ایران هست، کوههایی را میتوانید ببینید که در زاگرس هست و ما یک «ایران کوچک» هستیم.
ایران کوچک نام برازنده و زیبایی برای کرج است، من چون عاشق ایران هستم، عاشق مردم ایرانم و وجببهوجب ایران را دوست دارم، هر جایی که تصور کنید را دوست دارم و به آن فکر میکنم.
با توجه به شرایط کاری، سالهاست نتوانستهام با خانواده به سفر بروم، البته یکی دو باری به سفر زیارتی رفتهایم، اما چند سال است اقوامی که در شهرستان داریم را ندیدهام.
ایمنا: اگر آشپز بودید، چه غذایی را بهتر از همه درست میکردید؟
کیانی: بهطور قطع اگر آشپز بودم و کسی دستپخت مرا میخورد، قدردان پدر و مادرش میشد که غذای خوشمزه پختند و به او دادند!؛ گذشته از مزاح، کباب و ماهی را خوب درست میکنم.
همسرم هم از من در این حوزه راضی است، اما در سایر غذاها مهارتی ندارم.
از عملکردم رضایت مطلق ندارم / اگر فضای مجازی بد است، چرا بازخورد مثبت دارد؟
ایمنا: شهردار بلاگر را شما باب کردید و الگوبرداری در سطح ملی از این رویکرد شکل گرفته است. نظرتان چیست؟
کیانی: همه کشور الگویی را که به لطف خدا باب کردیم برای ارائه گزارش و پاسخ به مردم و ارتباط مستقیم با آنها الگو کردهاند، اگر بد است، چرا بقیه دارند انجام میدهند؟ اگر بد است، چرا اینقدر بازخورد مثبت دارد؟ اگر بد بود که انجامش نمیدادند، نکوهش میکردند، میگفتند این کار نادرست است و جلویش را میگرفتند.
اینکه امروز شهرداران و مدیران مستقیم با مردم در ارتباط هستند، مردم به آنها پیام میدهند، مشکلات خودشان را مطرح میکنند و حل میشود، بد است؟ این مرحله اول است.
مرحله دوم به آمار برمیگردد، حدود چهار سال است که توفیق خدمتگزاری در شهرداری را دارم؛ در چهار سال اخیر فکر میکنم حدود ۲۷۰ مطلب تهیه و منتشر شده است.
آیا این بلاگری است؟ آیا این زیادهروی است؟ عدهای هستند که از روی دلسوزی نگران میشوند؛ در گذشته برخی افراد واسطه میان مدیران و مردم بودند، در حال حاضر واسطه را حذف کردیم و با مردم مستقیم صحبت میکنیم، به جرئت هفتهای حدود چند هزار پیام دریافت میکنم.
گاهی یک موضوع خلاف واقع در فضای مجازی مطرح میشود در حالی که هرچه گفتیم قابل سنجیدن است، به یک مسئله ورود کردیم و با حساسیتی که به وجود آمد، دیگران پای کار آمدند و یک مشکل سهساله رفع شد؛ آب باغات کلاک سه سال قطع شده بود که با ورود مجموعه مدیریت شهری، ورود استاندار، نمایندگان مجلس و دستگاه قضایی، این مشکل رفع شد.
هرچقدر هزینه و بهایش باشد، حاضرم پرداخت کنم؛ چون مثبت است و مسیر جدیدی از خدمت را پیشروی مردم باز کرد؛ تاریخ را مرور کنید. زمانی که دوچرخه وارد کشور شد، عدهای به آن ارابه شیطان میگفتند، زمانی که میکروفون و بلندگو وارد کشور شد، بعضیها استفاده از آن را قبول نمیکردند؛ زمانی که حدود ۱۰۰، ۱۵۰ سال پیش پزشکی نوین وارد کشور شد، میانگین عمر مردم زیر ۴۰ سال بود. امروز اگر میانگین عمر مردم بالای ۷۰ سال رفته، به خاطر پزشکی نوین است.
ما نمیتوانیم از تکنولوژی فرار کنیم، نمیتوانیم فناوری را نادیده بگیریم؛ اگر آن را نپذیریم و از ظرفیتش استفاده نکنیم، ضرر خواهیم کرد؛ معتقدم هر فناوری که در دنیا وجود دارد، اول باید شناساییاش کنیم، روش استفاده از آن را یاد بگیریم و آسیبهایش را بشناسیم.
گاهی عدهای از مدیران در فضای مجازی رپورتاژ آماده میکنند که کار درستی نیست. آسیب آن به وجهه خودشان و سایر مدیران است؛ ما فقط باید از فضای رسانه استفاده کنیم و به مردم گزارش ارائه دهیم. باید دقت داشته باشیم که از بستر فضای مجازی برای ارائه گزارش و رفع کردن مشکلات مردم استفاده کنیم.
ایمنا: اگر به گذشته برگردید، باز هم این مسئولیت سنگین را قبول میکنید؟
کیانی: خدمت به مردم ایران عبادتی بینظیر است و اگر هرکس توفیق پیدا کند، باقیاتالصالحات است. پلی که احداث کردیم مدت زمان سفر مردم را پنج دقیقه کوتاه کرده است؛ خدا پنج برابر آدمهایی که از این پل عبور میکنند برای شما حسنه مینویسد. یک پارک ایجاد کردید و حال عدهای خوب شد، مسیر ایجاد کردید و کمک کردید تا بیمارستان ساخته شد، مگر میشود از این توفیق صرفنظر کرد؟
در ابتدای مسئولیتم بسیاری چیزها را مثل امروز نمیدانستم، اگر تجربه امروز را داشتم، با برنامهریزی دقیقتر و هدفگذاری بهتری کار را شروع میکردم.
ایمنا: نکتهای است که در این گفتوگو به آن اشاره نکرده باشیم؟
کیانی: نمیدانم این گفتوگوی ما چقدر به گوش مردم میرسد، اما امیدوار هستم که با عملکردمان برای مردم امیدآفرینی کنیم. هنر این است به کارهای خوبی که اتفاق میافتد، به تغییرات مثبتی که در شهر وجود دارد اشاره کنیم.
امروز جامعه ما نیازمند حال خوب و امید است، ربطی هم به گرایش سیاسی و نگاههای اعتقادی ندارد. همه ما ایران عزیز را دوست داریم و کشور امروز، نیاز به حال خوب دارد، حس امید آنچیزی است که به وسیله من و شما به مردم القا میشود.
دشمن میخواهد بگوید شما در بنبست هستید و نمیتوانید؛ به شما عرض میکنم که هیچ بنبستی وجود ندارد؛ به طور قطع میتوانیم، ایرانی هیچوقت دستخوش محدودیتها نشده است؛ راهی ساخته یا راهی پیدا کرده است، میدانم که میتوانیم در فضای کنونی جامعه، راه را پیدا کنیم.
باید کاری کنیم که همدیگر را بیشتر دوست داشته باشیم، تحملمان نسبت به همدیگر بالاتر برود و یک ایران خوب و زیبا برای نسلهای آینده بسازیم.
انتهای پیام
