کاهش اثربخشی درمان سرطان با مصرف شیرینکننده مصنوعی سوکرالوز
تحقیقات جدید نشان میدهد که مصرف زیاد سوکرالوز، شیرینکننده مصنوعی پرمصرف در نوشابههای رژیمی و محصولات بدون قند، میتواند اثربخشی درمان سرطان را کاهش دهد.
به گزارش بازتاب امروز، سوکرالوز یکی از پرکاربردترین شیرینکنندههای مصنوعی برای افرادی است که به دنبال کاهش کالری یا کنترل قند خون خود هستند. اما پژوهشی از دانشگاه پیتسبورگ و مرکز سرطان UPMC Hillman به عوارض آن برای درمان سرطان پرداخته است.
بر اساس این مطالعه که در مجله Cancer Discovery منتشر شد، بیماران مبتلا به ملانوم (سرطان پوست) یا سرطان سلول غیر کوچک ریه که میزان زیادی سوکرالوز مصرف کرده بودند، پاسخ ضعیفتری به درمان خود داشتند و میزان بقا در آنها کمتر از بیماران با مصرف پایین این شیرینکننده بود.
نقش آرژنین در کاهش اثر منفی مصرف سوکرالوز
پژوهشگران در آزمایشهایی که روی حیوانات انجام دادند، متوجه شدند مکملهایی که میزان اسیدآمینه آرژنین را در بدن بالا میبرند، میتوانند اثر منفی سوکرالوز بر درمان سرطان را کاهش دهند. این کشف میتواند راه تازهای برای طراحی آزمایشهای بالینی و بررسی روشهای درمانی جدید باز کند.
دکتر ابی اوراکر، یکی از پژوهشگران این مطالعه گفت: «گفتن این موضوع که بیماران نوشابه رژیمی مصرف نکنند ساده است، اما تغییر شدید رژیم غذایی برای بیماران سرطانی واقعبینانه نیست. اینجا است که اهمیت مکمل آرژنین مشخص میشود، چرا که میتواند راهی آسان برای مقابله با اثرات منفی سوکرالوز باشد.»
چگونه سوکرالوز به سیستم ایمنی آسیب میزند؟
سوکرالوز ترکیب میکروبیوم روده را تغییر میدهد و گونههای باکتریایی تجزیهکننده آرژنین را افزایش میدهد. این تغییر باعث کاهش سطح آرژنین در خون، محیط تومور و مدفوع شد.
از آنجا که آرژنین برای فعالیت سلولهای T (که وظیفه حمله به سلولهای سرطانی را دارند) حیاتی است، کمبود آن باعث تضعیف پاسخ به داروهای درمان سرطان مانند آنتی-PD1 میشود.
در موشهای آزمایشگاهی مبتلا به سرطانهای ملانوم و آدنوکارسینوم، رژیم حاوی سوکرالوز باعث شد که تومورها بزرگتر شوند و طول عمر حیوانات کاهش یابد. اما با دریافت مکمل آرژنین یا سیترولین (که در بدن به آرژنین تبدیل میشود)، پاسخ آنها به درمان به حالت طبیعی بازگشت.
شواهد انسانی و آینده پژوهش
پژوهشگران در بخش انسانی، رژیم غذایی 132 بیمار مبتلا به ملانوم پیشرفته یا سرطان ریه را بررسی کردند. نتایج نشان داد که بیماران با مصرف زیاد سوکرالوز، پاسخ ضعیفتری به درمان سرطان داشتند.
دکتر دیواکار داوار، از دیگر پژوهشگران این مطالعه بیان کرد: «سوکرالوز اثربخشی درمان سرطان را در طیف وسیعی از سرطانها و مراحل مختلف کاهش داد. این یافتهها میتواند زمینهساز طراحی مکملهای تغذیهای هدفمند برای بیماران با مصرف بالای سوکرالوز باشد.»
پژوهشگران در مرحله بعدی قصد دارند مکملی به نام سیترولین را در آزمایشهای بالینی بررسی کنند، چرا که این ماده میتواند سطح آرژنین را در بدن بالا ببرد. همچنین آنها قصد دارند تأثیر شیرینکنندههای دیگر مثل آسپارتام، ساخارین، زایلیتول و استویا را بر سیستم ایمنی بدن و اثربخشی درمانهای سرطان بررسی کنند.
