۶ سال انتظار، واحدهای اضافی و سکوت سنگین شرکت مادر تخصصی عمران

روزنامه اعتماد نوشت:

«۶ سال از وعده خانه دار شدن متقاضیان نهضت ملی مسکن پردیس «پروژه سازه کاران ایلام یکم شهر جدید پردیس سایت ۵» می گذرد؛ ۶ سالی که برای متقاضیان با تورم، انتظار و حالا نامه نگاری های بی حاصل به رییس جمهور گره خورده است. بررسی های میدانی و اسناد موجود نشان می دهد که مشکل مسکن ملی پردیس پروژه سازه کاران ایلام یکم دیگر صرفا یک تاخیر ساده در عملیات عمرانی نیست، بلکه یک گره کور حقوقی و مدیریتی است که ریشه در عدم نظارت نهادهای بالادستی دارد.

ماجرای بلوک یک پروژه سازه کاران ایلام یکم؛ ساخت واحدهای مازاد با جیب متقاضیان این پروژه!
اصل داستان که این روزها به یک بن بست تبدیل شده، فراتر از کمبود بودجه است. گزارش ها حاکی از آن است که در پروژه سازه کاران ایلام یکم شهر جدید پردیس سایت ۵ (به ویژه در بلوک یک) واحدهای اضافی با پول و آورده خود متقاضیان هر سه بلوک این پروژه ساخته شده است.

حالا که پروژه به مرحله محوطه سازی و نصب آسانسور رسیده و کفگیر به ته دیگ خورده، شرکت عمران پردیس با تقاضاهای مکرر متقاضیان قصد دارد این واحدهای اضافی را بفروشد یا تهاتر کند تا خرج نواقص پروژه دربیاید. اما این ایده فعلا در حد یک حرف باقی مانده است؛ چراکه به گفته خود مدیران، سازمان بازرسی کل کشور به دلیل اینکه این واحدها با حق السهم و آورده این متقاضیان ساخته شده، اجازه فروش آنها را نمی دهد. نتیجه؟ پروژه در یک بن بست مطلق مالی و قانونی گیر افتاده است.

مصائب بی پایان متقاضیان پروژه در سایه تورم
این گره کور مدیریتی، دومینوی مشکلات زیر را برای متقاضیان این پروژه به همراه داشته است:

پروژه های نیمه کاره و رها شده: سازنده مدعی است که طلبکار است و به همین بهانه، نیروی کار به پروژه تزریق نمی کند.

بحران آسانسور و نواقص اساسی: بلوک ها پر از نواقص فنی هستند و وضعیت آسانسورها در هاله ای از ابهام و بلاتکلیفی است.

تورم تجهیزات: متقاضیانی که ۶ سال پیش با یک حساب و کتاب مشخص ثبت نام کرده بودند، حالا باید با قیمت های نجومی برای خرید کابینت، ورق MDF، کولر و پکیج دست وپنجه نرم کنند؛ هزینه هایی که امروز چندین برابر شده و کمر خانوارها را می شکند.

فقدان قرارداد: فاجعه بارتر اینکه بعد از ۶ سال واریز وجه و انتظار، متقاضیان حتی یک برگه قرارداد رسمی برای خانه های خود ندارند و هیچ کس پاسخگوی این ناامنی روانی نیست.

نوک پیکان انتقادات متقاضیان پروژه به چه سمتی است؟
در اینجا نوک پیکان انتقادات، نه فقط به سمت شرکت عمران پردیس، بلکه مستقیما به سوی سازمان بالادستی، یعنی شرکت مادر تخصصی عمران شهرهای جدید ایران نشانه می رود. سوال صریح متقاضیان این است: «جناب آقای شهرام ملکی، مدیرعامل محترم شرکت مادرتخصصی؛ اگر مجموعه تحت امر شما وظیفه سیاستگذاری و نظارت عالیه را بر عهده دارد، چرا از روز اول نظارتی بر عملکرد شرکت عمران پردیس وجود نداشت تا تخلف «ساخت واحد مازاد با پول متقاضی» اتفاق نیفتد؟

حالا که این اقدام در زیرمجموعه شما رخ داده و ۶ سال از عمر و سرمایه مردم هدر رفته، چرا شخص شما و شرکت متبوع تان به عنوان متولی اصلی، وارد میدان نمی شوید تا این گره کور را باز کنید؟ گویا صدای نامه نگاری های استیصال آمیز متقاضیان به رییس جمهور هم نتوانسته خواب سنگین مدیران شرکت مادر تخصصی عمران را هم آشفته کند و ترجیح می دهند از دور نظاره گر آب شدن سرمایه متقاضیان پروژه باشند».

راهکار چیست؟ شفافیت به جای انفعال
متقاضیان نهضت ملی مسکن پردیس «پروژه سازه کاران ایلام یکم شهر جدید پردیس سایت ۵» زیاده خواه نیستند. آنها می دانند که تمام این مشکلات مالی، توقف کار پیمانکار و بلاتکلیفی آسانسورها، همگی با تهاتر یا فروش همان واحدهای اضافی قابل حل است.

اما این اقدام باید به صورت کاملا قانونی، روشن و شفاف انجام شود و سازمان بازرسی و وزارت راه و شهرسازی تضمین بدهند که ریال به ریال پول حاصل از این واحدها، منحصرا و فورا خرج تکمیل همان پروژه ای می شود که با پول مردم بالا رفته است، نه اینکه صرف چاله چوله های دیگر شرکت عمران شود. متقاضیان ۶ سال پای کار این پروژه ایستادند؛ حالا نوبت مدیران ارشد است که از پشت میزهایشان در شرکت مادر تخصصی بلند شوند و قدمی برای حل این گره کور مدیریتی بردارند.»

جمعی از متقاضیان

انتهای پیام

کپی لینک
لینک کپی شد