ایجاد بینایی مصنوعی برای نابینایان با ایمپلنت مغزی جدید

ایمپلنت مغزی جدید پژوهشگران آمریکایی توانست بدون استفاده از شبکیه یا عصب بینایی، در سومین بیمار نابینا حس بینایی مصنوعی ایجاد کند و مرحله تازه‌ای از آزمایش‌های انسانی را پشت سر بگذارد.

به گزارش سرویس سلامت و پزشکی تکناک، پژوهشگران در مرکز پزشکی دانشگاه راش آمریکا، سومین عمل کاشت سامانه بینایی مصنوعی ICVP را با موفقیت انجام دادند. این فناوری با تحریک مستقیم قشر بینایی مغز، تلاش می‌کند برای افراد نابینا نوعی بینایی مصنوعی ایجاد کند و وابستگی به شبکیه یا عصب بینایی آسیب‌دیده را از بین ببرد.

سامانه Intracortical Visual Prosthesis یا ICVP برخلاف بسیاری از فناوری‌های بینایی مصنوعی، چشم را به‌طور کامل دور می‌زند. این فناوری به‌جای ارسال سیگنال از طریق چشم، با استفاده از محرک‌های بی‌سیم کوچک که در مغز کاشته می‌شوند، پالس‌های الکتریکی دقیقی را به بخش بینایی مغز منتقل می‌کند تا الگوهایی از نور و تصویر مصنوعی شکل بگیرد.

پزشکان در جدیدترین عمل جراحی، ۳۴ محرک بی‌سیم را همراه با ۵۴۴ الکترود در مغز یک فرد نابینا کاشتند. پژوهشگران قصد دارند بررسی کنند که آیا بیمار می‌تواند پس از دوره آموزش، این سیگنال‌ها را تفسیر کند و از آن‌ها برای حرکت در محیط و انجام وظایف ابتدایی مبتنی بر بینایی استفاده کند یا خیر.

این پروژه بخشی از یک برنامه تحقیقاتی طولانی‌مدت به رهبری مؤسسه فناوری ایلینوی است. پژوهشگران در همکاری با متخصصان جراحی مغز و اعصاب و دانشمندان حوزه بینایی از چندین مرکز علمی آمریکا، طی سال‌های گذشته روی پایداری سخت‌افزار، ایمنی سامانه و روش‌های جراحی کار کرده‌اند تا اکنون پروژه وارد مرحله آزمایش بالینی شود.

دکتر سپهر ثانی، جراح این عمل، اعلام کرد موفقیت سومین کاشت ICVP نشان می‌دهد این فناوری می‌تواند در آینده به گزینه‌ای واقعی برای افراد دارای نابینایی شدید تبدیل شود. او توضیح داد که تکرار موفقیت‌آمیز فرایند کاشت، یکی از مهم‌ترین الزامات برای ورود چنین فناوری‌هایی به استفاده گسترده پزشکی محسوب می‌شود.

فیلیپ ترویک، مدیر اجرایی مؤسسه علوم و مهندسی زیست‌پزشکی پریتزکر در مؤسسه فناوری ایلینوی و پژوهشگر اصلی پروژه، گفت این دستاورد نتیجه چند دهه پژوهش در حوزه فناوری‌های عصبی است. او تأکید کرد که ثبات عملکرد سامانه و قابلیت تکرار نتایج، برای انجام آزمایش‌های طولانی‌مدت انسانی اهمیت حیاتی دارد.

پژوهشگران پس از پایان دوره نقاهت حدود چهار هفته‌ای، جلسات آموزشی بیمار را در مرکز پژوهش پروتز هیلتون وابسته به مؤسسه Chicago Lighthouse آغاز می‌کنند. هدف این جلسات، آموزش تفسیر سیگنال‌های تولیدشده توسط ایمپلنت و تبدیل آن‌ها به ادراک بصری قابل استفاده است.

جانت شلیک، مدیرعامل مؤسسه Chicago Lighthouse، اعلام کرد حتی توانایی تشخیص مقدار کمی نور می‌تواند زندگی روزمره افراد نابینای کامل را به‌طور قابل توجهی تغییر دهد. او افزود نتایج اولیه این پژوهش می‌تواند مسیر تازه‌ای را برای درمان نابینایی و توسعه فناوری‌های بازگردانی بینایی باز کند.

پژوهشگران شرکت‌کنندگان این مطالعه را بین یک تا سه سال تحت نظر خواهند داشت تا میزان سازگاری مغز، ایمنی بلندمدت و کاربرد عملی سامانه را ارزیابی کنند. تیم تحقیقاتی همچنین به‌دنبال جذب داوطلبان بیشتری است که در بزرگسالی بینایی خود را از دست داده‌اند اما در سال‌های ابتدایی زندگی بینایی طبیعی داشته‌اند.

پروژه ICVP با همکاری مؤسسه فناوری ایلینوی، مؤسسه چشم ویلمر دانشگاه جانز هاپکینز، دانشگاه شیکاگو و چندین شرکت فعال در حوزه تجهیزات پزشکی و میکروالکترونیک در حال توسعه است. پژوهشگران امیدوارند این فناوری در آینده بتواند به یکی از نخستین سامانه‌های کاربردی ایجاد بینایی مصنوعی مستقیم از طریق مغز تبدیل شود.