حقوق کارگران توزیع برق فقط ۱۵۰ تا ۲۰۰ دلار | بازتاب امروز

به گزارش خبرنگار ایلنا، نیروهای فنی و عملیاتی شرکت‌های توزیع برق، کارگرانی هستند که در شرایط پرخطر، از جمله کار روی خطوط فشار قوی برق و فعالیت در ارتفاع، مسئولیت نگهداری و پایداری شبکۀ برق را بر عهده دارند. بااین‌حال، کاهش قدرت خرید دستمزدها، فشار هزینه‌های زندگی و نگرانی از آیندۀ شغلی، پرسش‌هایی جدی دربارۀ تناسب حقوق دریافتی این نیروها با تخصص، مسئولیت و شرایط کاری آن‌ها مطرح کرده است.

مختار واعظی، فعال صنفی کارگران شرکتی توزیع برق در گفتگو با ایلنا، با اشاره به وضعیت دریافتی نیروهای عملیاتی صنعت برق گفت: اگر بخواهیم وضعیت معیشتی نیروهای کلاه‌زرد شرکت‌های توزیع برق و چه‌بسا کل صنعت برق، از تولید و انتقال تا توزیع را در یک عدد خلاصه کنیم، باید دریافتی ماهانۀ آنان را به دلار بازار آزاد تبدیل کنیم؛ محاسبه‌ای که در فیش حقوقی دیده نمی‌شود، اما افت قدرت خرید را ملموس می‌کند.

بر اساس ارقام اعلام‌شده از سوی این فعال کارگری شاغل در شرکت توزیع برق تهران بزرگ، نیروهای روزکار پس از کسر حق بیمۀ تکمیلی حدود ۴۰ تا ۴۵ میلیون تومان و نیروهای شیفتی ۵۰ تا ۵۵ میلیون تومان دریافت می‌کنند. این مبالغ به‌ترتیب معادل حدود ۱۵۰ تا ۱۶۵ دلار و ۱۸۰ تا ۲۰۰ دلار در ماه، آن‌هم به‌صورت متغیر است.

واعظی ادامه داد: این ارقام، دریافتی اعلام‌شده برای تمام کارکنان فنی صنعت برق هستند که با دریافتی نیروهای فنی صنعت برق کشورهای همسایه تفاوت فاحش دارد. برای مثال، یک تکنسین برق معمولی در ترکیه به‌طور تقریبی ۶۶۰ دلار، در ارمنستان ۶۰۰ دلار و در عراق ۴۶۰ تا ۶۵۰ دلار دریافت می‌کند.

وی با طرح این پرسش که «چگونه باید ارزش کار نیرویی را سنجید که مسئولیت عملیات تخصصی روی شبکۀ برق را بر عهده دارد، اما دریافتی ماهانه‌اش در برابر نرخ آزاد ارز چنین ارزشی پیدا می‌کند»، گفت: مسئله فقط میزان حقوق نیست؛ شکاف میان ماهیت کار، تخصص و مسئولیت عملیاتی با نظام جبران خدمت است.

نیروی عملیاتی برق، صرفاً یک عنوان شغلی نیست

این فعال صنفی کارگران شرکتی توزیع برق با اشاره به مخاطرات کار نیروهای فنی و عملیاتی اظهار کرد: نیروی فنی و عملیاتی، به‌ویژه که اغلب در ارتفاع بالای ۵ متر و روی خط گرم (خط برقدار) فعالیت می‌کند، با مخاطراتی مانند برق‌گرفتگی، سقوط از ارتفاع و سوختگی مواجه است. این کار به مهارت تخصصی، شناخت خطر، اجرای دقیق دستورالعمل‌های ایمنی و تمرکز مستمر نیاز دارد. یک خطای کوچک در شرایط حساس می‌تواند پیامدهای جدی جانی و خسارت مالی برای مشترکان و شبکه به همراه داشته باشد.

وی افزود: بنابراین، آیا نظام پرداخت تفاوت میان یک شغل عمومی و کاری تخصصی و پرخطر را به‌اندازۀ کافی به رسمیت می‌شناسد؟

واعظی تأکید کرد: عدالت در جبران خدمت به معنای یکسان دیدن مشاغل متفاوت نیست. تخصص، آموزش، سابقۀ عملیاتی، مسئولیت، شرایط محیطی، میزان مواجهه با خطر و فشار ناشی از شیفت کاری باید در تعیین ارزش شغل اثر واقعی داشته باشند. اگر این مؤلفه‌ها به‌درستی محاسبه نشوند، اهمیت واقعی کار با جایگاه آن در نظام پرداخت تناسب نخواهد داشت.

دستمزد ریالی کارگر در برابر هزینۀ زندگی دلاری

این فعال کارگری، با اشاره به تأثیر تورم و افزایش نرخ ارز بر معیشت کارگران گفت: چند سالی است که اقتصاد و معیشت خانوارهای ایرانی، مستقیم یا غیرمستقیم، به نرخ ارز و تورم گره خورده است. نیروی عملیاتی برق حقوق خود را به ریال می‌گیرد، اما برای تأمین مسکن، خوراک، درمان، آموزش فرزندان و سایر نیازهای زندگی، با قیمت‌هایی روبه‌روست که افزایش آن‌ها می‌تواند قدرت خریدش را به‌شدت کاهش دهد.

وی افزود: وقتی هزینه‌ها سریع‌تر از دستمزد افزایش می‌یابند، رشد اسمی حقوق لزوماً به معنای بهبود واقعی زندگی نیست. درآمدی که صرف مخارج ضروری می‌شود، فرصت پس‌انداز، مقابله با هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده و برنامه‌ریزی برای آینده را محدود می‌کند.

واعظی ادامه داد: تبدیل حقوق به دلار معیار کاملی برای سنجش سطح زندگی نیست؛ اما مقیاس افت ارزش دریافتی را روشن‌تر می‌کند. مطالبه اصلی نیز پرداخت دلاری نیست، بلکه حفظ قدرت خرید دستمزد و لحاظ کردن ارزش تخصص و مسئولیت شغلی در نظام پرداخت است.

تداوم فشار اقتصادی از خانه تا محل کار

فعال صنفی کارگران شرکتی توزیع برق با اشاره به تأثیر فشارهای معیشتی بر وضعیت روانی و عملکرد نیروهای عملیاتی گفت: نیروی عملیاتی برق هنگام کار به تمرکز، هوشیاری و رعایت دقیق دستورالعمل‌های ایمنی نیاز دارد؛ اما پایان شیفت لزوماً به معنای پایان فشار نیست. اجارۀ مسکن، اقساط، بدهی‌ها، هزینۀ درمان و نگرانی درباره آیندۀ فرزندان می‌توانند ذهن فرد را حتی در زمان استراحت درگیر نگه دارند.