وفاق اجتماعی، توسعه و احزاب | بازتاب امروز
رامین اسلامی نوکنده، فعال سیاسی در یادداشتی با عنوان «توسعه با نادیدهگرفتن احزاب به وفاق اجتماعی نمیرسد» که در اختیار بازتاب امروز قرار داده، نوشت: یکی از آسیبهای قابل تأمل در مدیریت استانی، تمرکز...
رامین اسلامی نوکنده، فعال سیاسی در یادداشتی با عنوان «توسعه با نادیدهگرفتن احزاب به وفاق اجتماعی نمیرسد» که در اختیار بازتاب امروز قرار داده، نوشت:
یکی از آسیبهای قابل تأمل در مدیریت استانی، تمرکز بر ابعاد اجرایی و عمرانی توسعه و کمتوجهی به ظرفیت احزاب و تشکلهای سیاسی است؛ نگاهی که اگر به یک رویه مدیریتی تبدیل شود، میتواند فاصله میان تصمیمگیران و بدنه اجتماعی جامعه را افزایش دهد.
توسعه صرفاً با اجرای پروژهها، تخصیص اعتبارات و انتصاب مدیران محقق نمیشود. توسعه پایدار، پیش از هر چیز، به سرمایه اجتماعی، اعتماد عمومی و مشارکت واقعی مردم نیاز دارد؛ مؤلفههایی که بدون گفتوگو با جامعه و بهرسمیتشناختن نقش نهادهای واسط، بهسادگی شکل نمیگیرند.
احزاب سیاسی، در یک ساختار مردمسالار، صرفاً مجموعههایی برای فعالیتهای انتخاباتی نیستند؛ بلکه میتوانند پل ارتباطی میان مردم و دولت، بستری برای انتقال مطالبات عمومی و دریچهای برای تحقق وفاق ملی در سطح استان باشند. این احزاباند که میتوانند مطالبات پراکنده را صورتبندی کنند، مردم را در فرایند تصمیمسازی مشارکت دهند و میان سیاستهای دولت و انتظارات جامعه پیوند برقرار کنند.
از این منظر، مشروعیت و کارآمدی پایدار مدیریت، بدون اعتماد و همراهی مردم، با محدودیت مواجه خواهد شد. همراهکردن جامعه نیز صرفاً با بخشنامه، تصمیم اداری یا اقدامات اجرایی امکانپذیر نیست؛ بلکه به گفتوگو، اقناع، مشارکت و بهرهگیری از ظرفیت جریانهای سیاسی و اجتماعی نیاز دارد.
نگاهی به رویکرد رئیسجمهور در استفاده از ظرفیت نیروهای سیاسی در سطوح مدیریتی، اجرایی و مشورتی، از جمله پیشبینی جایگاه مشاور در امور سیاسی، این انتظار را در سطح استانها نیز ایجاد میکند که نقش احزاب در فرایندهای تصمیمسازی و مدیریت سیاسی بهصورت جدیتری مورد توجه قرار گیرد.
بر همین اساس، انتظار میرود مدیریت استان با عبور از نگاه صرفاً اجرایی به توسعه، زمینه مشارکت مؤثر احزاب و تشکلهای سیاسی را در تصمیمسازیها، بررسی مسائل استان و پیگیری مطالبات عمومی فراهم کند؛ مشارکتی که باید فراتر از جلسات تشریفاتی و دیدارهای مناسبتی، به سازوکاری مستمر و اثرگذار تبدیل شود.
وفاق، با حذف تفاوت دیدگاهها شکل نمیگیرد؛ با شنیدن صداهای مختلف و تبدیل آنها به زمینهای برای همکاری شکل میگیرد. اگر قرار است مردم در مسیر توسعه استان همراه دولت باشند، باید برای نمایندگان سیاسی و اجتماعی آنان که مسبب سبد رای دولت منتخب هستند نیز جایگاهی واقعی تعریف شود. که در غیر اینصورت دچار بحران اجتماعی و خلا ملت-دولت خواهیم شد.
توسعه، زمانی از یک برنامه اداری به یک مطالبه عمومی تبدیل میشود که مردم خود را در آن سهیم بدانند؛ و احزاب، اگر بهدرستی دیده شوند و مسئولانه عمل کنند، میتوانند یکی از حلقههای مؤثر این پیوند باشند.
انتهای پیام
بدون نظر! اولین نفر باشید